نظریه خای مرتبط با زبان و نشانه ها(ا)

نشانه ها ، اساس کلی ارتباط هستند . هر نشانه نمایانگر موضوعی غیر از خود است و معنی رابطه بین یک شئی ، عقیده یا نشانه است . این مفاهیم اصیل مجموعه ای از نظریه های جالب توجه را به هم مربوط می سازند که به نماد ها ، زبان ، گفتمان  و زبان غیر کلامی ، یعنی نظریه های مربوط به ارتباط نشان با معانی شکل گیری این نشانه ها می پردازند .

نظریه نشانه شناسی :

·         نظریه پیرس :

نخستین نظریه جدید نشانه ها را فیلسوف سده نوزدهم ، چارلز ساندرز پیرس[1] ، بنیانگذار علم نشانه شناسی بیان کرد . پیرس نشانه شناسی را رابطه بین یک نشانه ، شئی و معنی تعریف کرد . نشانه بیانگر یک شئی یا مصداق آن در ذهن خواننده است . پیرس بازنمائی یک شئی از طریق نشانه را تاویل نامید( نظریه های ارتباطات - نوربخش 1384-ص 163)

 

·        نظریه موریس [2]در باره نشانه ها  

چارلز موریس فیلسوفی که چندین سال در باره نشانه ها و ارزش آنها تحقیق کرده ، نشانه محرکی است که سبب آمادگی برای پاسخ گوئی می شود . او در واژگان متاثر از زبان ، مفسر را موجوددریافت کننده ، محرک را نشانه ، مصداق را نوعی حالت ذهنی برای پاسخ گوئی به شیوه ای خاص ، مدلول را آنچه نشانه ها موجود را قادر به پاسخگوئی مناسب می کند و معنی و مفهوم را شرایط مناسب برای پاسخ گوئی تعریف می کند . ( نوربخش -1384، ص165)

 

·        نظریه لانگر[3] در باره نمادها :

لانگر نمادگرائی را کانون توجه فلسفه و موضوعی می داند که زیر بنای تمامی دانش و درک بشر است . طبق نظریه لانگر ، کل حیات موجودات تحت تاثیر احساس است ، اما احساس انسان دارای بعد دیگری از مفهوم و نمادها و ویژه زبان است . ( نوربخش ص172)

لانگر بین نشانه و نماد تمایز قائل می شود . او اصطلاح نشانه را در مفهومی محدود تر از موریس بکار می گیرد و آن را محرکی می داند که بر وجود شئی دیگری دلالت دارد. نشانه ارتباط نزدیکی با شئی مشخص و واقعی دارد . نمادها نماینده اشیاء خود نیستند ، بلکه وسیله ای برای بیان مفهوم اشیاء هستند                               er-1942-P61)                                                  Lang)

نماد به فرد این امکان فکر کردن در باره اشیاء را می دهند که در محل وجود ندارند . لانگر نماد را ابزار اندیشه می نامد .                                                                                  (63Langer-1942 P

 

 

·        نظریه گفتمان سازی : 

نظریه گفتمان سازی به بررسی نقش اعمال و عقاید اجتماعی معنادار در زندگی سیاسی می پردازد . این نظریه روشس را که نظام های معنائی گفتمان ها ، طرز آگاهی یافتن مردم از نقش هایشان در جامعه را شکل می دهند ، بررسی می کند و به تجزیه و تحلیل شیوه تاثیر گذاری این نظام های معنائی یا گفتمان ها بر فعالیت های سیاسی می پردازد . گفتمان ها را نباید ایدئولوژی ،به مفهوم سنتی و محدود آن (یعنی مجموعه عقایدی که بوسیله آن عاملان اجتماعی ، اعمال اجتماعی سازمان یافته شان را توجیه و تشریح می کند ) پنداشت .

مفهوم گفتمان در برگیرندهمه انواع اعمال سیاسی و اجتماعی است . (سلطانی – فصلنامه علوم سیاسی ، شماره 2)

 



Charlrs Sanders Peirce(1839-1914)-[1]

Morris - [2]

-Langer [3]

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم مرداد 1390ساعت   توسط   |