پخش مستقیم برنامه های صدای امریکا و رادیو فردا برای شهروندان امریکائی بر اساس قوانین ایالات متحده ، ممنوع است. زمانیکه این موضوع برای مردم مطرح شد ،با عکس العمل افراد مواجه شد که "اما من می توانم از طریق ماهواره ها این کانال ها را دریافت کنم " پس موضوع چیست؟

          پخش برنامه تلویزیونی  ماهواره ای جمهوری اسلامی ایران نیز از این طریق میسر است. پخش رسانه های مصری ،کوبائی،روسی، چینی نیز همینطورند. آیا تمامی این کانال ها  برای مردم امریکا تحریم شده اند؟

          واقعیت این است که ایجاد اختلال و پارازیت در سیگنالهای رادیوئی و تلویزیونی ،ساده و سهل نیست و اعمال هرگونه محدودیت در اطلاع رسانی نیز با ادعای دموکراسی و آزادی بیان، دولت امریکا  را به آسانی زیر سئوال می برد.    

 بدین ترتیب شهروندان امریکائی حتی در معرض پخش مستقیم تبلیغاتی صدای امریکا نیز قرار نمی گیرند.

قدرت تبلیغات سیاسی در ایالات متحده امریکا ،باسالهای به وجود آمدن این کشور سابقه دارد . با وجود این، چه کسی حق از بین بردن میلیون ها امریکائی روی زمین را به بهانه توحش آنان ویا بکارگیری آنان به عنوان برده، تنها به این دلیل که رنگ پوستشان دلیل بر پستی و مادوونی است، دارد؟ به هر حال می توان با اندکی بازگشت به عقب و به زمان جنگ جهانی دوم بسیاری از قوانین و مقررات از این قبیل را مورد بررسی قرار داد.

 صدای امریکا توسط هیئتی از سوی دولت کنترل می شود .(      BBG   )  Broadcasting Board Of Governors ،  همچنین رادیو آزاد اروپای شرقی و رادیو ساوا و تلویزیون الحورا (عربی) ،رادیو لیبرتی ،رادیو آزاد اروپای شرقی و رادیو آزاد آسیا نیز به همین صورت تحت کنترل قرار دارند. در حال حاضرکلیه ایستگاههای مذکور از طریق اینتر نت نیز قابلیت دسترسی دارند. رادیو فردا نیز که پروژه ای مشترک بین رادیو فری FREE اروپا و رادیو لیبرتی اروپا و رادیو لیبرتی که از پراگ پایتخت چکسلواکی پخش می شود ، توسط BBG    کنترل می شوند

            فرمانداران هر یک از ایالت های امریکا یکی از اعضای هیئت نظارت هستند ،از این رو این هیئت ها،به عنوان یک نهاد منتخب دولت و یا یک نهاد مستقل ائتلافی در راس پخش برنامه های غیر نظامی دولت امریکا قراردارند . این هیئت نظارت در اداره ایستگاهها ی تحت کنترل خود با اختلاف اندکی از سازمانهای تبلیغاتی که توسط دولت امریکا بکار گرفته می شود ، وسیع تر و گسترده تر است. سازمان اطلاعاتی ایالات متحده ،بخش مرکزی این شبکه را تشکیل می دهد . شعار این سازمان عبارتست از "حکایت امریکا را به جهانیان باز گو کنیم". در واقع رسالت آن در تبادل صنفی منافع و بهره مندی امریکا در سطح بین المللی است.

           جهت دستیابی بیشتر به این موضوعات و چگونگی پیدایش و عملکرد آنان می توانید به اثری از" نانسی اسنو" بتام عرضه فرهنگ امریکائی برای تمام ملتها  را مورد مطالعه قرار دهید.

قدیمی ترین قانونی که تحریم شهروندان ایالات متحده را قوت بخشیده، اعلامیه" اسمیت ماندت" در سال 1948 می باشد. بخشنامه 501 این اعلامیه به وضوح بیانگر این است که :

""اطلاعات منتشره از صدای امریکا اختصاصا برون مرزی است و اجازه هیچگونه پخش در درون ایالات متحده امریکا بدان داده نمی شود."" این اعلامیه به واقع شمشیر دولبه  بود . از یک طرف شهروندان امریکائی را در برابر تبلیغات سیاسی دولت محافظت می نمود ، از طرفی نیز دولت امریکا را از دخالت و کنکاش برخی از شهروندان که مالیاتهایشان برای صدای امریکا مصرف می شود، در امان نگاه می داشت.

بنا به حکم صادره در سال 1998 ، از سوی دادگاه استیناف ، طی بررسی های انجام شده ، صدای امریکا از اطلاع رسانی عمومی به عامه مردم ، علیرغم ادعای آزادی اطلاعات ، منع شده است.

اعلامیه 1972 روابط خارجی ، انتشار و پخش هرگونه اطلاع رسانی در مورد مردم و برنامه هائی که برای خارج از مرزهای این کشور باشد، در داخل این کشور ممنوع اعلام کرده است. اصلاحیه زونسکی نیز ممنوعیتی جدید به این محدودیت افزود که عبارت بود :

"" هیچ گونه منابع مالی و بودجه ای برای سازمان اطلاعاتی امریکا به منظور نفوذ و تحت تاثیر قرار دادن اذهان عمومی در بخش سیاست های امریکا ،تخصیص داده نمی شود. 

       درسال 1994 ،سازمان اطلاعاتی امریکا ، خدمات اینترنتی نیز برای صدای امریکا تدارک دید. بدنبال آن شاخه ای از مرکز قانونگذار پرده از این مسئله  برداشت که عدم کنترل اطلاعات و نبود سیستم های حفاظتی ،تهدیدی جدیست و صدای امریکا مجبور است تا سرور های این شبکه را برای پخش برنامه های اینترنتی خود در خارج از کشور تجهیز و برقرار سازد .بدین ترتیب کلیه سرورهای اینترنتی که وظیفه پخش برنامه های تبلیغات سیاسی دولت را بر عهده داشت ، در خارج از ایالات متحده استقرار یافتند.

       در خصوص این قوانین  و نحوه اجرای آن می توان  از دیدگاههای (    CPB   ) و آقای  کنس تاملینسون هم که از کارکنان سابق صدای امریکا و از روسای ایستگاه رادیوئی هیئت دولت بود ، کمک گرفت . وی جهت اداره کردن شرکت (  CPB )طی حکمی ، از جانب آقای بوش انتخاب شده بود . کنگره این شبکه را که یک ایستگاه غیر تجاری  است ، ایجاد کرد . این ایستگاه باهدف  تامین بودجه برای شبکه های عمومی مانند رادیو همگانی ملی و همچنین سیستم رادیوئی عمومی شروع بکار کردند. کارتل دولت بوش از حساسیت ارزش تبلیغات سیاسی آگاه ودر کاربری آن بسیار ماهر و هوشیار  بودند و (  CPB ) درون مایه اصلی  این کارتل آقای بوش بود.

           آقای کنس تاملینسون ، در ظاهر امر به عنوان رئیس این مجموعه به مدت دو سال انتخاب شد.وی امور  را همانند (   BBG  ) هدایت می کرد  وآن را به یک قدرت و بازوی تبلیغاتی سیاسی برای حکومت بوش مبدل کرد. او نهایتا بدنبال  انتشار گزارش تخلفات قانونی و اخلاقی توسط یکی از بازرسان از کار بر کنار شد. لذا چنین  می توان نتیجه گرفت که (   BBG ) نیز در این راستا یا مسائل غیر قانونی و غیر اخلاقی  مواجه شده است.

                  روشن است که کلیه ایستگاههای خبر نگاری اعم از (   VOA  ) و کلیه شبکه های  وابسته به (  BBG ) اعم از رادیو فردا و .... سعی بر اجرا کردن و جامه عمل پوشاندن به مفاد  قوانین داشته وتکلیف  حمایت از مردم را به عهده دارند. لذا چنین می توان پرسید که ایا یک حکومت دموکراتیک به چنین طیفی از تبلیغات حساس سیاسی نیاز مند است؟

            قدرت دموکراسی از درون مردم می جوشد و چیزی جز واقعیت در کلیه ابعاد آن نیست و مردم همه سعی در دست یابی به واقعیت ها را دارند . تنها مسئله ای که حائز اهمیت است ، در سطح بین المللی و از دیدگاه دموکراتیک ، بیان حقیقیت است . اگر دولت امریکا مایل است داستان امریکا را برای همه مردمان جهان بازگو نماید ، نیاز است که واقعیت ها را بیان کنند. واقعیتی که بیان گر سیاست بازیهای مستبدانه آن در خارج از ایالات متحده  بوده است. پس حقیقتا مقصودشان این نیست.

            اخیرا  اهداف  آنان تغییر کرده است . با شخصی که به تازه گی از ایران برگشته بود ، دیداری داشتم . وی با بیان ساده اما توام با ابهام ،چنین اظهار می کرد که زندگی در ایران سخت تر شده است. بیاد داشته باشید که این یک مقایسه نیست .

وی از اعتماد مردم ایران به این ایستگاه تلویزیونی سخن می گفت . علیرغم اینکه وی را از زدو بندهای سیاسی پشت پرده این شبکه ها آگاه کردم ، باز می گفت که مردم ایران توجهی به اخبار شبکه های داخلی ندارند و اخبار  شبکه های خارجی را در بست می پذیرند .

                 این قضایا ،رمان  ٌWorld  Brave New  نوشته  آلدو هاکسلی را به خاطرم می  آورد . در این داستان مردم به گونه ای ارثی طراحی شده اند که به طبقه خاصی تعلق داشته باشند . این مهندسی موروثی همواره با یک بازتاب فکری همراه است  که به شکل پیغامی مکرر در آمده بود . هرطبقه ای از افراد جامعه نشان تبلیغاتی  مربوط به خود را به همراه دارند که از این طریق آنها را به هر آنچه که خود می پسندیدند ،مبدل می کردند. به همین ترتیب دولت امریکا نیز گونه ای از تبلیغات سیاسی را جهت شستشوی مغزی مخاطبان رسانه های خود در داخل کشورش طراحی کرده است. در مقابل نقشه ای متفاوت نیز برای خارج از مرزهایش در جهت شستشوی مغزی افرادومخاطبان خود  و تغییر افکار عمومی طراحی کرده است.

متاسفانه بسیاری از این افراد جذب این شبکه ها شده اند  ودر  این رویه نیز پافشاری می کنند تا کماکان نادان و جاهل باقی بمانند. چه دنیای متحولی است که ما در آن زندگی می کنیم ؟ با برداشتی از داستان  هاکسلی ، شکسپیر نیز چنین می گوید :

کمی فکر کن

چه مخلوقاتی نیک می بینی

جه زیباست بشر

جهانی نو ،کستاخ و اسیر

که چنین مردمی را در بر گرفته است.

-----------------------------------------------------------  نویسنده :  Tinoush  برگردان :مجید مجد نیا