تفاوت در شیوه برقراری ارتباط

خانم ها بطور قابل ملاحظه ای خجالتی تر ومحجوب تر از آقایان هستند. در ارتباطات غیرکلامی زبان حرکتی و بدنی خانم ها ، حس آگاهانه ای را به بیننده القاء می کند و از این طریق می توان دریافت که رابطه خانم ها با دیگران بیشتر بر مبنای تعقل شکل می گیرد. مردان نسبت به زنان از اعتماد به نفس بیشتری برخوردارند و در یک جمع مانند اتوبوس ، مترو هواپیما ، ... کاملاً راحت تر و آرامتر هستند و کمی نیز از خود راضی به نظر می رسند اما خانم ها با دستهای خود و کیف دستی شان سرگرم می شوند.آن را دست بدست می دهند یا از بازوی خود آویزان می کنند توجه به رفتار، چهره، حرکت، ... آنان نشان گر آن است که آنها انگار می خواهند چیزی را پنهان نگهدارند.

از تفاوتهای فاحش دیگر بین زنان و مردان در ارتباطات در سایر زمینه های اجتماعی می توان به مسئولیت پذیری آنان اشاره کرد .چنانچه به بخش خدمات مشتریان ، در فروشگاههای بزرگ مراجعه کنید ، بدرستی مشاهده خواهید کرد که ارائه اطلاعات و توضیحات و یا هرگونه خدمات به مشتریان توسط خانم ها ، با توجه و علاقه بیشتری صورت می گیرد تا آقایان . زنان نه زیاد از خود راضی هستند و نه اینکه خودشان را می گیرند در اینگونه شغلها معمولاً مردان چشمشان به همه جهت می چرخد و کنجکاوانه همه چیز را زیر نظر دارند اما خانم ها حواسشان به مشتریست و نگاهشان درست به چشم مشتریان خود متمرکز است . به نظر می رسد مردان تمایلی به پذیرش مشتریان ندارند و حتی باخنده یا خوشرویی آنان را نمی پذیرند ، بررسی ها نشان داده است که فقط در چند دقیقه اول شروع کار و یا چند دقیقه پس ازبرگشت از یک استراحت کوتاه بین کار (پس از حرف یک چای یا  قهوه) آنان احساس راحتی دارند و تا حدودی چهره هایشان خندان است.

در ارتباطات کلامی نیز وضع بین خانمها و آقایان تفاوت فاحشی دارد. مردان معمولاً دوست دارند تا با صدای بم و کمی هم تند تر از حد معمول صحبت کنند در حالیکه خانم ها بسیار آرام و ملایم و با نرمی و لطافت صحبت می کنند به نظر می رسد اغلب صدای مردان تو دماغی است و در مقایسه با آنان کنترل صدا توسط خانم ها نیز بیشتر از آقایان است.

شاید قدرت شنوائی خانم ها در مقایسه با آقایان تا حدودی اندک باشد که این ممکن است خود عاملی برای بالابودن اعتماد به نفس آقایان گردد. اما اثرگذاری کلام خانم ها در مجموع بیشتر از مردان است . مردان عادت دارند تا در خلال صحبت های خود بطور مرتب از دستان شان استفاده کنند اما خانم ها کمتر از آقایان ، از این ابزار انتقال پیام استفاده می کنند.

شما تجسم کنید محلی را که مرکز تجمع تعدادی جوان باشد مثلاً یک پیتزا فروشی را در نظر بگیرید . چنین جائی مملو از حالت ها و ژست های جوانان است. و حرکت دستها ، بیش از جاهای دیگر به چشم می خورد.

این بار که در چنین محل تجمعی حضور داشتید ، دقت کنید ، بدرستی در می یابید که پسران بیشتر از دختران صحبت می کنند و دختران غالباً مطالب بیان شده را با تکان دادن سر ، تائید می کنند.

پسرها که از شیرین کاریهایشان بهنگام رانندگی و با هیجان صحبت می کنند ، دستهای خودرا به کمک می گیرند و در تمام این مدت دست های خانم ها رومیز یا روی لیوان نوشیدنی است و یا با ظرف غذا ور می روند.

شاید آنچه را که من بیشتر به آن توجه کرده ام و به عنوان تفاوت درنحوه ارتباط آقایان و خانم ها بیان می کنم  ، نتوانیم عمومیت بدهیم چرا که شیوه ارتباط مردم به عوامل متعددی از جمله خانواده ، فرهنگ ، شخصیت افراد ، شرایط محیطی ، ... بستگی دارد.

بهرحال می شود چنین استنباط کرد که خانم ها یادمی گیرند تا خجالتی ، کم رو و با وقار باشند و این در یک ارتباط فردی و رودررو کاملاً نمایان است.