اگزیستانسیالیسم ، گرایشی است فلسفی که در قرن نوزدهم میلادی مطرح و در قرن بیستم توسعه یافت . چهارفیلسوف نامدار به عنوان چهره های سر شناس این فلسفه شناخته شده اند
سورن کیرکگارد (1813-1855) فردریش نیچه (1844-1900) مارتین هایدگر (1813-1976) ژان پل سارتر (1905-1980) .
اگزیستانسیالیسم جدید با کیرکگارد شروع می شود . عقاید وی در آن زمان بدعتی نو و اعلام نظرات جدیدی بود. اگزیستانسیالیسم همان چیزی را پیشنهاد می کند که سقراط بر فلسفه زمان خودیشنهاد داده بود : توجه به طبقات مادی را در مرکز فلسفه باید رها کرده و بدنبال چیزی فراگیر باید گشت تا بتوان همه چیز را تشریح کرد ، نه آنکه تنها انسان را در مرکز بررسی های فلسفی قرار داد.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه 31 تیر1387ساعت 15:5 توسط مجید مجدنیا
|
در این مبحث با سه مقوله بیشتر آشنا می شویم:
1- مصاحبه ها 2 - مشاهدات 3 - مستند سازی
مصاحبه ها - پرسشها و سئوالهای باز پاسخ (تشریحی) پاسخهای دقیقی را در مورد تجربیات ، ادراک، عقاید ، احساس و دانش افراد ارائه می دهند. داده ها شامل نقل قولهای واژه به واژه یا تحت الفظی همراه با زمینه های موثر قابل تفسیر هستند.
مشاهدات - تحقیق میدانی در بر گیرنده رفتارها ، اقدامات ، مکالمات ، تعاملات میان فردی ، فرایندهای سازمانی یا اجتماعی یا سایر جنبه های تجربه های انسانی قابل مشاهده هستند. داده های میدانی شامل یادداشت های میدانی ، توصیف غنی و مفصل از جمله بافتهائی که با آن ها مشاهدات صورت می گیرد ، هستند.
مستند سازی - مطالب نوشته شده و سایر اسناد بر گرفته از ثبت های برنامه ها ، ثبت های سازمانی ، کلینیکی ، یادداشتها و نامه نگاری ها ، نشریات و گزارشهای رسمی ، یادداشتهای فردی ، نامه ها ،کارهای هنری ،عکس ها ، و خاطرات و پاسخ های ارائه شده به بررسی ها و سئولات باز- پاسخ (تشریحی) . داده ها شامل گزیده های اسناد جمع آوری شده هستند که بافت را حفظ میکنند.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در شنبه 15 تیر1387ساعت 15:12 توسط مجید مجدنیا
|
